|
|
 |
 |
 |
27
Październik
2011
|
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |

Kiedy w 2009 roku Panic At The Disco podzieliło się, nie było to najlepszą decyzją dla zapewnienia popularności grupie.
I chociaż wokalista Brenon Urie oraz perkusista Spencer Smith pozostali sobą i postanowili  iśc na przód (podczas gdy gitarzysta Ryan Ross oraz basista Jon Walker odeszli, by założyć własny zespół), to były to na tyle duże zmiany, iż fani mogą nie uważać dłużej Panic At The Disco za ten sam zespół i odwrócić się od nich. Ale jak wyjaśnił Urie podczas rozmowy telefonicznej,  członkom grupy w zasazie nie pozostało nic innego jak się rozdzielić.
„Nie sÄ…dzÄ™, że każdy jest zÅ‚y w tym scenariuszu.  Czasami siÄ™ zdarza.” – mówi. „Zdajesz sobie sprawÄ™, że gdybyÅ›my nadal byli razem i próbowali stworzyć krążek, nie bylibyÅ›my z niego zadowoleni. SkakalibyÅ›my sobie do gardeÅ‚.”
PatrzÄ…c wstecz, tylko dwie pÅ‚yty w oryginalnym skÅ‚adzie daÅ‚y do zrozumienia, że dla nich dni sÄ… już policzone. Zespół wkroczyÅ‚ na scenÄ™ w 2005 roku z podwójnie platynowÄ… debiutanckÄ… pÅ‚ytÄ… „A Fever You Can’t Sweat Out”  i dźwiÄ™kiem, który mieszaÅ‚ elementy dance i riffy pop-rock. Jednak druga pÅ‚yta „Pretty. Odd.” z 2008, stanowiÅ‚a wyraźny zwrot w kierunku guitar-rock.
W tym czasie, jeszcze w oryginalnym składzie, zaczęło się mówić o trzeciej płycie, która pokazywała różnicę dwóch poprzednich albumów i sygnalizowała rosnący podział kierunków, który każdy z nich chciał realizować.
„Szczerze mówiąć, to nie dziaÅ‚o siÄ™ z dnia na dzieÅ„.” – powiedziaÅ‚ Urie. ” To w pewnym sensie wychodzi w ciÄ…gu kilku miesiÄ™cy, szczegoÅ‚nie podczas trasy. ZauważyliÅ›my, że kiedy chcemy iść coÅ› napisać, mamy tak wiele mentalnoÅ›ci , gdzie widzieliÅ›my nasz zespół i gdzie widzieliÅ›my kierunek w który zmierza nasza muzyka. WiÄ™c powodem, dla którego Ryan oraz Jon postanowili opuÅ›cić zespół byÅ‚o to, że chcieli zrobić coÅ› innego muzycznie niż Spencer i ja.”
Kiedy „Vices & Virtues” zostaÅ‚o wydane w marcu tego roku (debiutujÄ…c na pozycji 7 listy Billboard 200), byÅ‚o oczywiste, że Urie oraz Smith lubiÄ… elektoniczne dźwiÄ™ki z „A Fever You Can’t Sweat Out”. W tym samym czasie, chcieli zaryzykować udajÄ…c siÄ™ w nowe kierunki muzyczne. „WiedzieliÅ›my, że zawsze chcieliÅ›my zrobić coÅ› innego, tak, aby nasze piosenki – mnóstwo piosenek, wiÄ™kszość albumu – to coÅ› nowego i ekscytujÄ…cego.” – mówi Brendon.
W studiu, Panic! At The Disco oficjalnie posiada tylko Brendona i Smitha. Jednak podczas turnee dołącza do nich gitarzysta Ian Crawford oraz basista Dallon Weekes, którzy sÄ… z nimi od sierpnia 2009 roku. Urie wydaje siÄ™ zadowolny z pracy nowych rekrutów: „Gramy teraz z Ianem i Dallonem przez ostatnie dwa lata.” – mówi – „WiÄ™c jest dobrze i bardzo wygodnie, coraz lepiej i lepiej. Szczerze mówiÄ…c, dla nas, brzmimy lepiej na żywo niż kiedykolwiek.”
Pressherald.com

|
 |
 |
 |
|
|
SKOMENTUJ
|
Haris
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
25
Październik
2011
|
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |

Biorąc pod uwagę wszystko, przez co przeszło Panic! At The Disco, byłoby zrozumiałe, gdyby, cóż, spanikowali.
PoÅ‚owa zespoÅ‚u odeszÅ‚a, tworzÄ…c The Young Veins, i pozostawiajÄ…c oryginalnych czÅ‚onków – wokalistÄ™ Brendona Urie oraz perkusistÄ™ Spencera Smitha – by ukazać siÄ™ w nowej roli i wyznaczyć kurs na nowÄ… przyszÅ‚ość. DziÄ™ki ich ostatniemu albumowi „Vices & Virtues” (Fueled By Ramen), wraz z dobrze przyjÄ™tÄ… trasÄ… promocyjnÄ…, majÄ… ponownie staÅ‚y grunt. Nawet gdy Urie wylÄ…dowaÅ‚ w szpitalu z wysokÄ… gorÄ…czkÄ… i podejrzeniem zachorowania na malariÄ™, to nie zbiÅ‚o ich z tropu.
Po pierwsze – Jak Brendon?
Jest w pełni sprawny. To była tylko grypa, jednak nie można wykluczyć malarii, ponieważ byliśmy niedawno w Indonezji. Dowiedzieliśmy się o niej więcej niż ktokolwiek by chciał.
JesteÅ› zadowolony jak „Vices & Virtues” zostaÅ‚o przyjÄ™te przez fanów?
ByliÅ›my mile zaskoczeni.. Zawsze jest to coÅ› w rodzaju byle czego, gdy czÅ‚onkowie opuszczajÄ… zespół, który lubisz. Cieszymy siÄ™, że  ludzie chcÄ… sÅ‚uchac tego, co powstaÅ‚o potem… WiedzieliÅ›my, że mamy szansÄ™ zrobić dokÅ‚adnie to, co chcieliÅ›my. Teraz byÅ‚ to czas na zmiany, ponieważ nie byÅ‚oby to zrozumiaÅ‚e dla fanów. ByÅ‚a to okazja, której nie chcieliÅ›my zmarnować. WiÄ™c zrobiliÅ›my to, co chcieliÅ›my, i jesteÅ›my zadowoleni z rezultatów.
Czy sÄ… jakieÅ› niespodzianki, które planujecie zrobić podczas trasy? Â
Piosenki sÄ… bardzo podobne do tych, które znajdujÄ… siÄ™ na albumie, ale jesteÅ›my w punkcie trasy, kiedy zaczynamy być zmÄ™czeni sposobem, w jakim je wykonujemy… Pewnego dnia, postanowiliÅ›my wykonywać utwór The Darkness – „I Believe in a Thing Called Love”, ponieważ kochamy ten zespół, i naprawdÄ™ uwielbiamy go grać. Bardzo lubimy wykonywać covery, a od teraz przed każdym wystÄ™pem wrzucamy po pięć piosenek na naszÄ… stronÄ™,  aby fani mogli zagÅ‚osować, nastÄ™pnie zwyciÄ™zca zostaje wykonany. Za pierwszym razem, kiedy zagraliÅ›my „Pumped Up Kicks” zespoÅ‚u Foster the People, nie byÅ‚ naszym najlepszym coverem, jednak teraz mamy wszystko pod kontrolÄ….
Źródło

|
 |
 |
 |
|
|
SKOMENTUJ
|
Haris
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|