Spencer jest nie tylko świetnym perkusistą, ale także modelem do różnych sesji dla magazynów poświęconych temu instrumentowi. Autorem poniższych zdjęć jest Tom Clarke, który uwiecznił Smitha tuż przed rozpoczęciem koncertu w Southampton Guildhall z całym jego okazałym sprzętem (perkusyjnym oczywiście). Poniżej więcej zdjęć.

Krótkie klipy z wywiadu ze Spencerem podczas 0:13, 1:59 i 3:59 minuty.

8 grudnia Panic! At The Disco dało sekretny występ w Austin, w Teksasie.

Na stronie Alernative Vision pojawiła się recenzja koncertu w O2 Academy w Bristol, napisana przez Trigger. Jeśli chcecie dowiedzieć się, jakie wrażenia sprawiło na nim zobaczenie Panic! At The Disco na żywo, zapraszam do skoku. (Mam również pytanie – czy chcielibyście/chciałybyście, abym tłumaczyła artykuły, wywiady etc. z magazynów? Odpowiedzi bardzo by mi pomogły, więc napiszcie co o tym sądzicie w komentarzach.)

Dzisiejszego wieczora po raz pierwszy zobaczyłem Panic! At The Disco, od czasu, kiedy widziałem ich pare razy w 2006, i naprawdę nie wiedziałem, czego mogę się spodziewać, gdyż po raz pierwszy oglądałem ich na żywo na Give It A Name 2006 gdy skradli całe show i dostali największe uznanie publiczności, co było ogromnym osiągnięciem, zważywszy na to, jak wcześnie wtedy było. Pare miesięcy później widziałem ich na Reading, show było dokładnym przeciwieństwem , tłum z festiwalu był przeciwko Panic! At The Disco, rzucali w nich butelkami, z czego jedna trafiła Brendona Uriego prosto w twarz i powaliła go na ziemię, lecz, jak na prawdziwego mężczyznę przystało, wrócił na scenę dziesięć minut później by dokończyć set. Jednak cała magia i emocje z Give It A Name z 2006 zostały naprawdę utracone.

W ciągu ostatnich kilku lat, Panic! At The Disco wzmagało się z wieloma wzlotami i upadkami, takimi jak średnia odpowiedź na drugi album „Pretty. Odd.”, usunięcie wykrzyknika z nazwy zespołu, który teraz wrócił, po tym jak fani byli naprawdę niezadowoleni, kończąc na odejściu dwóch członków, Ryana Rossa oraz Jona Walkera, i wiele osób spisywało zespół na straty. Jednak w 2011 powrócili więksi i silniejsi z nowym studyjnym albumem „Vices & Virtues”.

Koncert w Akademii był całkowicie wyprzedany, a jak tylko zespół wszedł na scenę, krzyki rozchodziły się z każdego kierunku budynku, a całe pomieszczenie zaczęło tańczyć, od ludzi na głównym parkiecie do osób cieszących się piwem z tyłu, nawet personel z baru tańczył za ladą, atmosfera była fantastyczna, a piosenki grane przez Panic! były jesczcze lepsze.

Scena wyglądała jak z teledysku „The Ballad Of Mona Lisa”, z mnóstwem elemntów ze starego drewna zalegających na scenie, sam zespół wyglądał całkiem nieźle, wszyscy mieli na sobie garnitury. Przez półtorej godziny zagrali dwadzieścia jeden utworów, większość pochodziła z ich najnowszego albumu, pojawiło się też pare coverów, które też dobrze wypadły.

Piosenki, takie jak „The Ballad of Mona Lisa” czy „Hurricane” zostały dobrze przyjęte przez publiczność, jednak to starsze utwory jak „Camisado”, „Nine In The Afternoon”, „I Wirte Sins Not Tragedies” oraz „Time To Dance” spotakły się z głośniejszymi wrzaskami i lepszym tańcem.

Podczas koncertu Brendon Urie często nawiązywał kontakt z publicznością, najlepszym momentem było, kiedy wszyscy myśleli, że zaczyna się robić trochę religijnie, kiedy Brenon poszedł modlić się do Boga, jednak z lekkim przekrętem, kiedy powiedział „Panie Boże, po prostu zostaw mnie samego, ty jebany kutasie” (“Dear god, just leave me along and shut up you fucking prick”), na moment przed zagraniem „Hit The Nights”. Innym śmiesznym momentem było, kiedy wyjaśniał, że jego mama ma na dzwonek ustawioną piosenkę „I Write Sins Not Tragedies”, i wkurzył się na nią podczas Świąt Bożego Narodzenia, kiedy to chciał ucieć na kilka dni od zespołu, jednak ten dzwonek go prześladował. Odwrócił jednak sytuację, mówiąc swojej mamie jak bardzo ją kocha, i jak dumny jest z tego, że wychodzi z jej Virgina (how glad he was to of come out of her virgina).

Punktem kulminacyjnym pokazu, było dla mnie kiedy zagrali utwór The Darkness „I Believe In A Thing Called Love”, ponieważ wykonali ją niesamowicie, a głos Brendona łatwo dopasował się do wokalu Justina Hawkinsa. Jestem również pewien, że dziewczyny w tłumie były jeszcze bardziej zadowolone z piosenki, gdzyż wcześniej Urie ogłosił, iż nigdy nie widział zespołu (The Darkness) wykonywujących ten utwór w ubraniu, po czym ściągnął koszulę na moment przed rozpoczęciem piosenki, co spotkało się z głośnymi krzykami podekscytowanych kobiet.

Dzisiejszy wieczór był dowodem na to, że bez względu na to, przez jakie gówno trzeba przejść jako zespół, zawsze pojawia się to światełko w tunelu, i jest do dokładnie to miejscie w którym teraz znajduje się Panic! At The Disco, kiedy po kilku latach pecha wrócili z wybitnym albumem „Vices & Virtues”, który udowodnił, że Brendon Urie oraz Spencer Smith od zawsze byli najważniejszymi kreatywnymi członkami zespołu, jak również pracowali bardzo ciężko, by stworzyć ponownie zabójcze show.

Ocena: 5/5

Wczoraj Panic! At The Disco oficjalnie pożegnali się z brytyjskimi fanami, kończąc swoją krótką trasę po wyspie koncertem w stolicy. Jak pisałam wcześniej, po jej zakończeniu chłopaki udają się do studia by rozpocząć pracę nad nowym albumem, który ukaże się prawdopodobnie w przyszłym roku.

Dodałam również zdjęcia z koncertu w Southampton, który odbył się 1 lutego, oraz więcej zdjęć z koncertu w Bristol (do zobaczenia tutaj)

Wczoraj Panic! At The Disco pożegnali się z fanami z Bristol podczas koncertu w O2 Academy. Czekają nas jeszcze dwa koncerty, po czym chłopaki udają się do studia, by szykować materiał na nowy album.

Dodałam również zdjęcia z koncertu w Birmingham z 29 stycznia.

Do galerii dodałam „nową” sesję autorstwa Iana Collinsa. Mimo iż zdjęcia pochodzą z zeszłego roku, zostały opublikowane dopiero teraz.  Aby zobaczyć całą sesję, kliknij na obrazek powyżej.  

Fani w Glasgow napewno długo będą pamiętać występ Panic! At The Disco w tamtejszym Glasgow Barrowland. Każda/każdy z nas wie, że na koncertach Panic! jest gorąco, jednak tym razem przeszli samych siebie, czego efektem byli paradujący bez koszulek Ian oraz Brendon. Tak na marginesie, wiedział ktoś, że Ian ma wytatuowanego gołębia na klacie?

Projekt Shane Valdésa, przy którym pomógł mu Brendon.

Backstage’owy wywiad z Brendonem i Spencerem w O2 Academy.

Żeby obejrzeć drugą część kliknijcie TUTAJ

Spencer pojawia się w 6:21

Za nami już drugi koncert Panic! At The Disco w ramach trasy po Wielkiej Brytanii. Tym razem odbył się on na O2 Academy w Leeds. Setlista nie zmieniła się zbytnio od poprzedniej, jednak podaję ją po skoku.

Setlista w Leeds:

1. Ready to Go (Get Me Out of My Mind)
2. But It’s Better If You Do
3. The Ballad of Mona Lisa
4. Lying Is the Most Fun a Girl Can Have Without Taking Her Clothes Off
5. Trade Mistakes
6. Camisado
7. Hurricane (z fragmentem Personal Jesus)
8. The Only Difference Between Martyrdom and Suicide Is Press Coverage
9. Let’s Kill Tonight
10. Always
11. Nine in the Afternoon
12. The Calendar
13. That Green Gentleman (Things Have Changed)
14. Memories
15. New Perspective
16. I Write Sins Not Tragedies

Bis:
17. Time to Dance
18. I Believe in a Thing Called Love (The Darkness cover)
19. Let’s Get It On (Marvin Gaye cover)
20. Nearly Witches (Ever Since We Met…)