Wiele się zmieniło dla pochodzącego z Las Vegas zespołu Panic! At The Disco odkąd po raz ostatni odwiedzili Australię. Tak wiele, że wokalista/gitarzysta/keyboardzista Brendon Urie ledwie może sobie przypomnieć kiedy ostatni raz tu byli. „Eh, człowieku,” zaczyna gdy zaczyna łamać sobie głowę. „To musiało być przynajmniej 4 lata temu, albo coś około tego. W każdym razie, za długo!” W tym czasie, zespół przeżył kompletną transformację – przywrócili wykrzyknik ( denerwując tym samym użytkowników Last.FM na całym świecie), stracili 2 członków, gitarzystę Ryana Rossa oraz basistę Jona Walkera i powrócili z nowym albumem, Vices and Virtues. To dużo tematów do rozmowy, lecz Urie, rozmawiając z FasterLounder z Los Angeles profesjonalnie to opanował.

„Po rozpadzie”, rozpoczyna,”przez ostatnie dwa lata koncertowaliśmy z Dallonem (Weekes,basista) oraz Ianem (Crawford, gitarzysta). Chcieliśmy mieć pewność że będą to ludzie z którymi się dogadujemy a nie tylko osoby które zatrudniliśmy na nasze koncerty. Chcieliśmy się czuć jak w zespole, co zresztą, z każdym dniem czujemy coraz bardziej. Oni są po prostu tak utalentowani i dogadujemy się tak dobrze. To wszystko całkiem dobrze się ułożyło – jesteśmy szczęściarzami, to na pewno.”

Mimo że Weekes i Crawford biorą udział w występach P!ATD, warto wspomnieć że album Vices and Virtues został nagrany wyłącznie przez Urie’go i perkusistę Spencera Smitha, najlepszego przyjaciela Brendona z dzieciństwa oraz jednego z założycieli zespołu jeszcze w 2004. Urie utrzymuję że stworzenie albumu tylko w dwójkę było czymś co duet musiał zrobić – „reaktywacją” zespołu, po rozstaniu z Ross’em i Walker’em (którzy razem utworzyli zespół The Young Veins). Było to duże wyzwanie dla zespołu, szczególnie dla Urie’go, na którym leżało zadanie pisania tekstów, kiedy to z zespołu odszedł główny pisarz – Ross.

„Było to coś, co wiedziałem że musiałem wziąć na siebie.” mówi Brendon. „Spędziłem praktycznie cały mój wolny czas pisząc teksty i szukając coraz to nowych sposobów by przekazać porządaną wiadomość. Za to muzycznie, Spencer i Ja tworzyliśmy razem od 7 lat. Jedyną różnicą tym razem była konieczność posiadania większej ilości pomysłów na piosenki. Nie mogliśmy po prostu wymyślić 30 sekundowego pomysłu, musieliśmy mieć całe dwie minuty. Nie było już nas czterech by pomóc sobie z tymi pomysłami, było nas tylko dwóch. Musieliśmy okazać więcej inicjatywy i znaleźć dokładnie to, co chcemy przekazać tym nagraniem.”

Zgodnie z ich przeszłymi nagraniami, P!ATD znów dynamicznie zmienili brzmienie w porównaniu z poprzednim albumem. Vices and Virtues to powrót do bardziej elektronicznych brzmień z ich debiutowej płyty A Fever You Can’t Sweat Out. Lecz tym samym nie porzucają kompletnie bardziej dojrzałego popu który można było dosłyszeć na wydanej w 2008 roku płycie Pretty Odd. W jakiś sposób V&V można określić jako uzupełnienie luki między pierwszym a drugim albumem – i można powiedzieć że jest to zamierzone. Urie wskazuję że są tam piosenki, albo przynajmniej początkowo same pomysły na nie, które zostały narodzone w czasie pisania i Fever i Pretty Odd. Gdy zapytany która z piosenek została napisana najwcześniej, niespodziewanie odpowiada że jest to numer otwierający płytę, a także pierwszy singiel, The Ballad Of Mona Lisa.

„Jeden z nas napisał 45-sekunowy pomysł na utwór, może z osiem miesięcy po tym jak okazała się nasza pierwsza płyta.” przypomina sobie Urie. „Dużo pomysłów które pochodzą z tego okresu jest zupełnie inne niż to co tworzymy teraz. Ale, jakby na to nie patrząc, to właśnie sprawiło że album wygląda tak a nie inaczej. Ten mix starych i nowych utworów pokazuję gdzie byliśmy w czasie pisania, a także gdzie dalej chcemy iść.”

Urie,Smith,Crawford i Weekes będą w Australii w tym tygodniu by być głównym wykonawcą na festiwalach Counter-Revolution które odbywają się w całym kraju – i Urie w szczególności jest podekscytowany zaprezentowaniem nowego materiału w Australii po raz pierwszy. „ Byliśmy naprawdę przybici kiedy festiwal został odwołany” mówi, nawiązując do oryginalnego Soundwave-Revolution. „Ale teraz dano nam druga szansę, jesteśmy wszyscy bardzo podekscytowani powrotem do Australii i graniem dla wszystkich tutaj.” Także przekazał wiadomość do fanów, by się spodziewali trochę klasycznego rocka w setliście. „Ostatnio na trasie graliśmy cover Carry On My Wayward Son zespołu Kansas” zaznacza. „ Mamy sporo zabawy grając tą piosenkę, także jest to świetna okazja by wszyscy śpiewali z nami.” Tak więc, fani Panic!, przygotujcie się i już nie płaczcie, oni wrócili i to prawdopodobnie lepsi niż kiedykolwiek.

Żródło – http://www.fasterlouder.com.au

ULUBIONA PIOSENKA:
„W tym momencie jest to wersja Elvisa Costello piosenki ‘What’s So Funny ‘Bout Peace Love and Understanding’. Nigdy nie męczy mnie słuchanie jego głosu lub tej wspaniałej piosenki, która wydaje mi się być tak prawdziwa do stanu dzisiejszego świata”

ULUBIONY NOWY ARTYSTA:
„[Wokalista-tekściarz Atlanty] Fran Capitanelli. Istnieje już od jakiegoś czasu, ale ja dopiero niedawno go odkryłem. Nagrał album pt. Cave Talk samodzielnie na 8-ścieżkowym rejestratorze. Jest jednym z najzabawniejszych ludzi, których miałem przyjemność poznać oraz jednym z najbardziej utalentowanych artystów, których widziałem na żywo.”

ULUBIONY FILM:
„Obecnie moim ulubionym filmem jest prawdopodobnie Inglourious Basterds. Kocham wszystko w nim: kinematografię, dialog, postacie/aktorów, stroje, wszystko. Jeśli leci, oglądam go.”

ULUBIONE TELEWIZYJNE SHOW:
„Nie oglądam dużo telewizji, ale Community i The Ricky Gervais Show zostały moimi ulubionymi. Lubię się śmiać.”

ULUBIONA RESTAURACJA:
„Buffalo Wild Wings jest zawsze dobrym wyborem. Kocham Azjatyckie Skrzydełka Zing i kocham piwo. A oni mają obie te rzeczy.”

ULUBIONY SKLEP:
Uwielbiam kupować ubrania przez internet, ale tylko w miejscach, w których znam ich rozmiary. Topman jest definitywnie takim miejscem. Większość rzeczy z mojej szafy składa się z ubrań z tego sklepu.”

ULUBIONA CZĘŚĆ UBRANIA:
„Kamizelki. Myślę, że potrzebuję ich więcej. Noszę je zarówno na t-shirt albo na koszulę z guzikami. Oraz są wspaniałe na dni, kiedy jest mi tylko chłodno w okolicach mojej klatki piersiowej.”

ULUBIONY GADŻET:
„Ostatnio bawiłem się aplikacją na moim iPhone nazwaną Beatmaker. W zabawny i prosty sposób można stworzyć unikalny beat oraz spróbować przekonać moich przyjaciół by rzucili jakimś świeżym tekstem. To całkiem fajne.”

ULUBIONA GRA VIDEO:
„Obecnie gram w L.A. Noire. Musiałem zaczynać około 9 razy, bo nasz XBox ulokowany w naszym busie na ma opcji zapisywania postępu. Ale wracam do tego za każdym razem.”

ULUBIONA CZĘŚĆ SPRZĘTU MUZYCZNEGO:
„Moją ulubioną gitarą elektryczną mogła by być moja Duesenberg. Nazwałem ją Dolores, śpiewa jak operowa groźba(?). Doznania są nierealne – mógłbyś wyjść, żeby coś zjeść i nadal byś ją słyszał.”

ULUBIONY NARKOTYK:
„Więc, widząc jak zioło zwiększa moje fizyczne i psychiczne samopoczucie, muzyka brzmi lepiej, filmy są zabawniejsze. To po prostu cudowne.”

ULUBIONE KŁAMSTWO:
„‘Jeśli nie będziesz przestrzegał tych przykazań, Bóg ukarze cię’. kiedy byłem małym dzieckiem, ta myśl przerażała mnie. Teraz uważam ją za śmieszną.”

ULUBIONE MIEJSCE DO UCIECZKI:
„W domu mam pokój poświęcony muzyce i nagrywaniu. Idę tam zaraz rano i tuż przed pójściem do łóżka. Ten pokój ma okno na ulicę, więc mogę oglądać tych wszystkich przechodzących szaleńców.”

ULUBIONY ZWIERZAK:
„Moim ulubionym typem zwierzęcia zawsze był pies. Są lojalne, miłe i oferują niekończącą się miłość. Mój przyjaciel Eric, mówi ‘Im więcej ludzi spotykam, tym bardziej lubię mojego psa’. Zabawna myśl.”

ULUBIONA RADA:
„‘Ukaż siebie’. Nasz przyjaciel i producent Rob Mathes, powiedział to do nas zanim zaczęliśmy pisać na Vices & Virtues. Myślę o tej radzie całkiem sporo. Najtrudniejszą częścią jest pokazanie siebie, ale znajdziesz największe korzyści jeśli to zrobisz.”

Filmik z Bdenem grającym akustycznie „Always” na jednym z koncertów można obejrzeć TUTAJ.

W 2009 roku Panic! At The Disco zostało podzielone: połowa zespołu odeszła formując retro-rockowy zespół The Young Veins. Lecz wokalista Brendon Urie i perkusista Spencer Smith kontynuowali współpracę jako duet. Słuchając „Vices and Virtues”, trzeciego albumu zespołu lecz pierwszego (wydanego w marcu) jako duet fani nie będą tęsknić za utraconą połową zespołu – krążek pełen jest świetnych, chwytliwych i mocnych wstawek, teatralnych sekcji smyczkowych oraz nietypowego dowcipu Uri’ego. Urie rozmawiał z Metromix o swojej zdrowiejącej kostce oraz dlaczego muszki są tak ważne.

Słyszeliśmy, że w zeszłym tygodniu miałeś wypadek na scenie! Co się stało?

Oh tak! W środku koncertu zazwyczaj wchodzę w środek tłumu aby wykonać akustyczny kawałek twarzą w twarz z widownią. Piosenka wyszła świetnie, ale gdy wracałem, zeskoczyłem z podwyższenia na którym śpiewam i kiedy wbiegałem na schody, straciłem równowagę w moich szczęśliwych butach i kompletnie wykręciłem kostkę. Czułem, że coś się naderwało, ale adrenalina szalała w moich żyłach i dokończyliśmy koncert. Pojechaliśmy do szpitala po gigu… na szczęście okazało się, że to tylko skręcenie. Nie było żadnego złamania.

W tym momencie, zespół oficjalnie jest duetem. Myśleliście kiedykolwiek o dodaniu nowych członków, na pełny etat?

To coś, co chcieliśmy zrobić, lecz ciężko jest znaleźć ludzi z którymi dobrze się pracuje i jest się w stanie żyć będąc w trasie. To cięższe niż moglibyście myśleć. Mieliśmy wielkie szczęście, że znaleźliśmy Ian’a (Crawford, z The Cab) oraz Dallon’a (Weekes, z The Brobecks). którzy grają z nami od paru lat. Są wspaniałymi muzykami i świetnie się razem dogadujemy.

W piosenkach Panic! występuje wyraźna teatralność. Co było inspiracją tej strony utworów?

Wiele różnych rzeczy, nie tylko muzyka. Natchnienie czerpaliśmy z filmów – Wes Anderson, the Coen Brothers, Kubrick. Wspaniała kinematografia jest dla nas wielką inspiracją, od kostiumów przez rekwizyty po ustawienie sceny. Fajnie jest ukraść elementy z takich rzeczy.

Wraz ze Spencerem zawsze jesteście bardzo dobrze ubrani, w muszkach i garniturze. Jak ważne jest, żeby dobrze wyglądać?

To jest zawsze ważne. Zazwyczaj zachowuję się tak jak jestem ubrany. Jeśli jestem na sali to wtedy szorty i koszulka, jeśli chcę po prostu zagrać w koszykówkę, jeśli uciąć sobie drzemkę po zjedzeniu wielkiego indyka, ubieram się letargicznie. Jeśli jestem w garniturze, nastawiony jestem na bussiness, coś musi się dziać. Chcemy, aby nasze wejście na scene było specjalną okazją.

Źródło: indianapolis.metromix.com

 

PHOTOS

 

Twitter – zespół

Photos: Networking >> Twitter – Band

 

Miscellaneous

Photos: Networking >> Miscellaneous